Este escritor e poeta galego ingresou no seminario de Santa Catalina de Mondoñedo no ano 1929.
De alí acabou en Madrid, como profesor. Este é o escritor ao que se lle dedicou o dia das letras galegas este ano.
Un dos seus poemas máis coñecidos é Penélope.

Poema no que compara a paciente Penélope, raiña de Itaca que tivo que esperar o seu home Ulises vinte anos, coa nosa querida Galiza.
Xosé María Díaz Castro é encuadrado na Xeración do 1936, con outros autores como Celso Emilio Ferreiro ou Ricardo Carballo. E a sua obra manifestase como unha reflexón sobre o destino humano, a traves da preocupación existencial e relixiosa.

"Hai unha cousa clara como a lus
que non é para min a música do mundo
a promesa raiante da hora enorme
en que se dixo: outro home veu o mundo!

Eu coma un río fondo de recendos,
de voces e de luces: como o aire,
que beixa todo e non se pousa en nada
máis que no sangue, no raíz do sangue ..."

LETRAS GALEGAS 2014

Este ano, o día das Letras Galegas dedicouse a Xosé María Díaz Castro.

Xosé María Díaz Castro naceu en Guitiriz en 1914 e morreu en Lugo en 1990. Fillo dunha familia labrega, con 15 anos ingresou no Seminario de Mondoñedo, onde coñeceu a Aquilino Iglesia Alvariño.

Estudou Filosofía e Letras na Universidade de Salamanca, especializándose en linguas modernas. En 1948 trasládase a Madrid, onde traballa como traductor.

En 1954 casa con Mª Teresa Zubizarreta Bengoechea de Urretxu, con quen tivo 3 fillos.

O contacto con Aquilino Iglesia Alvariño foi o que exerceu un estímulo decisivo na súa promoción como escritor e para comezar a escribir en galego, publicando en El Progreso Villalbés en 1931 os seus primeiros versos en galego.

En 1946 publicou Nascida dun sono e El cántico de la ciudad e Nimbos, a súa obra máis importante, editada por Galaxia no 1961. Publicou, ademais, traduccións ó galego e ó castelán de poetas e prosistas europeos e multitude de poemas 

Adoita ser encadrado na Xeración do 36 a carón de poetas como Carbalho Calero, Celso Emilio Ferreiro e Aquilino Iglesia Alvariño.

Nun dos seus poemas máis coñecidos, "Penélope", relfexiona sobre unha Galiza que permanece durmida, pero non perde a esperanza para a súa terra.

En 1946 gañou os primeiros premios de poesía galega e castelá nos Xogos Florais de Betanzos (A Coruña).


Se queres saber máis...
Preme aquí

Sara González Iglesias